Lífsveiflutæknin útskýrð

Lífsveiflutækni er ný grein innan óheðfbundinna lækninga en er í  grunninni mörg þúsund ára gömul og hefur frá örófi alda verið notuð til lækninga í formi tónlistar, tóna og söngva. Þeir sem syngja þekkja hve heilandi það er.

Sólin er líka lífsveiflugjafi, hefur ótrúlega góð líkamleg og andleg áhrif enda grundvöllur alls lífs. Á seinni árum hefur tekist að nýta rafsveiflur markvisst til lækninga með ýmsum hætti og byrjaði sú þróun snemma í sögu rafmagnsins.

Rússneski vísindamaðurinn George Lakovsky gerði tilraunir árið 1915 með sveiflurásir sem þá voru bylting í útvarpstækni.  Öll útvarpsfjarskipti byggja á sveiflurásum. Sveiflurás virkar ekki ósvipað tónkvísl. Ef hún er áreytt þá byrjar hún að sveifla. Tónkvíslin sveiflar og myndar hljóð en sveiflurásin myndar riðstraum á mun hærri tíðnum en við getum heyrt. Þegar við veljum rás á útvarpinu þá erum við að stilla sveiflurás.

Það var með tilkomu þessarar tækni sem einhver skriður komst á markvissa beitingu rafbylgna við lífsveiflutækni. Lakovsky gerði margar tilraunir og m.a. ræktaði hann plöntur með illkynja meinum sem hann reyndi svo að lækna með sveiflutækni. Honum tókst það og var tilraunin afar einföld. Hann útbjó hring úr málmi og passaði að hringurinn væri rofinn á einum stað og á miðjum hringnum andspænis rofinu var stilkur til að stinga hringnum ofan í blómapott. Þetta er afar einföld gerð af sveiflurás og ræðst tíðnin af því hve víður hringurinn er og hve bilið er mikið þar sem hringurinn er rofinn. Lakovsky hélt tilraunum sínum áfram og árið 1924 var hann kominn með lækningatæki sem vakti mikla athygli víða um heim. Hann skrifaði bókina Secrets of Life þar sem hann segir frá tilraunum með lækningatæki sitt og fylgja því vitnisburðir frá sjúkrahúsum í Evrópu. Þar var til dæmis frásögn af alvarlegu skjaldkirtilsvandamáli sem læknaðist eftir ákveðinn fjölda tíma í meðferð.

Lakovsky og tækni hans hvarf af sjónarsviðinu nálægt árinu 1955 en fram komu nýjir hugmyndafræðingar eins og Royal Raymond Rife, Reinold Voll og Wilhelm Reich. Margir hafa komið að þróun slíkra tækni en fáir náðu fótfestu. Í dag eru nálægt 24 framleiðendur lækningatækja sem ganga út á lífsveiflutækni en stærstir eru líklega BICOM vörumerkið annarsvegar og hinsvegar Rayonex. BICOM stendur fyrir Biological Computer og hefur þessi tækni vakið mikla athygli vegna árangurs gagnvart óþoli og ofnæmi. Skrifaðar hafa verið nokkrar bækur um BICOM tæknina og flestar þeirra af læknum sem tóku það skref að snúa sér að heildrænum lækningum og náðu svo góðum árangri að þeir gátu ekki þagað yfir því.

Árið 1976 stofnaði vélaverkfræðingurinn Paul Schmidt fyrirtækið Rayonex. Paul hafði þróað tíðnigrein-ingartækni og kortlagt nokkur hundruð tíðna og tengingu þeirra við líffæri og lífkerfi. Hann notaðist við háþróaðan rafeindabúnað til að framleiða bylgjurnar en notaði svo einfalda mæliaðferð úr óhefðbundnum lækningum sem kallast Radiesthesia til að greina virkni tíðna. Með þessari tíðnigreiningartækni gat hann áttað sig á hvaða tíðni hver og einn nálastungupunktur svaraði best en einnig orkustöðvarnar 7, fjöldi líffæra eins og: kirtlar, hjarta, lifur, nýru, augu, eyru, taugakerfi, hormónakerfi, æðakerfi o.s.frv.

Paul Schmidt lést háaldraður árið 1996 og skildi þá eftir sig gríðarlegt safn upplýsinga sem var árangur þrotlausra rannsókna hans í þrjá áratugi. Eftir andlát hans var stofnuð Akademía Paul Schmidt sem hefur það aðalmarkmið að þróa áfram lífsveiflutæknina á grundvelli rannsókna Paul. Um árið 2010 varð bylting í lífsveiflutækninni þegar Rayonex fyrirtækið markaðssetti byltingarkennt forritasafn þróað til lækninga á mönnum og dýrum.

Lífsveiflutæknin gengur venjulega undir nafninu Bioresonance Medicine sem þýða mætti lífsveiflulækningar. Kynning á þessari tækni vekur að jafnaði tortryggni hjá fagfólki en rannsóknir hafa sýnt svo ekki verður um villst að tæknin virkar. Fyrstu rannsóknir á Rayonex tækninni voru gerðar 1992 af læknum en þeir gerðu umfangsmiklar tilraunir á virkni tækninnar gagnvart fjölmörgum kvillum og sýndi nánast alltaf árangur umfram væntingar og var hægt að útiloka þóknunaráhrif. Fleiri læknar gerðu sambærilegar tilraunir og voru rannsóknir Dr. Axel Schussmann áhugaverðar en þær miðuðust að verkjastillandi áhrifum. Þær rannsóknir grundvölluðu síðan vottun Rayonex tækninnar sem lækningatækja í flokki „IIa“.  Kannski voru markverðustu rannsóknirnar gerðar af Fraunhofer stofnuninni í Dresden í Þýskalandi sem sýndu fram á að tæknin gat haft veruleg áhrif á virkni frumna og hversu hratt þær skiptu sér. Síðar meir var ákveðið að gera rannsókn á einum tíðnigjafa í Rayonex tækninni sem er tíðnin 12.5. Það var Paul Schmidt sem uppgötvaði stórmerklega tengingu þessarar tíðni við lífsorkuna og hvernig sveiflugjafi stilltur á þessa tíðni gat ýtt undir lækningu líkamans. Rannsóknir hjá Dartsch Scientific rannsóknarstofunni í þýskalandi sýndu að nærvera þessa tíðnigjafa ýtti undir hraða fumskiptingar í sárum um allt að 48%. Þessi tíðni er ásamt tugum þusunda tíðna í lækningatækjum Rayonex en einnig er fáanlegur stakur tíðnigjafi í litlum kubb er kallast Mini-Ray og hægt að hafa með sér í vasa, í veski eða bakpoka. Svo er gott ráð að stinga honum undir koddann á ferðalögum og þegar þörf er á. Sjá Hjartalínurit Rayoskanni. (Heimild Vitalis VGV).

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

Tengist við %s